قبلاً بارها به‌صورت کلی درباره آلودگی هوا نوشته‌ایم اما گاهی لازم است مصداقی‌تر صحبت کنیم تا بیشتر شفاف‌سازی شود.

کمتر شاهد ارائه گزارشی دقیق و کمی درباره کیفیت بنزین و گازوئیل عرضه‌شده در کشور بوده‌ایم تا مشخص شود چه میزان از بنزین و گازوئیل عرضه‌شده در کلان‌شهرها یورو۵ است و باقیمانده آن، چه کیفیتی دارد؟ و اینکه چه میزان از آلودگی هوا ناشی از بنزین و گازوئیل است؟

درباره سهم سوخت کارخانجات و نیروگاه‌ها در آلودگی هوای کلان‌شهرها، گزارش دقیقی ارائه نشده و حتی به‌طور شفاف مشخص نیست که سهم مازوت در سوخت این بخش‌ها و آلودگی هوای کلان‌شهرها چه میزان است؟

میزان آلایندگی کارخانجات و نیروگاه‌ها در کشور ما از کشورهای توسعه‌یافته بیشتر است و این فقط مربوط به سوخت نیست، بلکه بهینه‌سازی فعالیت آن‌ها مطابق با استانداردهای زیست‌محیطی روز جهان حایز اهمیت است که به نظر می‌رسد ما در کشورمان شاهد عملکرد مناسبی نیستیم.

برای کاهش آلودگی هوای کلان‌شهرهایی مثل تهران چه اقدام مشخصی انجام شده است تا ترافیک و به‌تبع آن آلودگی هوا کمتر شود؟ به عبارت دیگر، شهرداری‌ها چه تعداد خودروی حمل‌ونقل عمومی گازسوز یا برقی را وارد ناوگان کرده‌اند و رشد ناوگان حمل‌ونقل عمومی بویژه‌در پایتخت چقدر بوده است؟    

سازمان حفاظت از محیط زیست و شرکت کنترل کیفیت هوا، چرا و چه میزان استانداردهای شاخص آلودگی هوا را تغییر داده‌اند که شاخص‌های داخلی، آلودگی هوا را کمتر از شاخص‌های بین‌المللی نشان می‌دهد؟!

این پرسش‌ها ازجمله ابهاماتی است که توسط وزارتخانه‌هایی همچون نفت، نیرو، صمت و همچنین شوراها و شهرداری‌های کلان‌شهرها و سازمان حفاظت محیط‌زیست باید روشن شود تا حداقل مردم درباره هوایی که تنفس می‌کنند بیشتر بدانند و مسئولان هم اگر فرصت کردند، با استفاده از همین آمار و ارقام، قدمی برای حل مشکل آلودگی هوا بردارند.