نویسنده اعتقاد دارد که بی‌تردید دکتر مصدق در اجرای ملی شدن نفت قصد خدمت داشت و این حرکت او یک حرکت ضداستعماری بود. اما اگر ملی‌شدن نفت آنگونه که اجرا شد پیش نمی‌آمد راه سلطه‌جویی آمریکا در ایران باز نمی‌شد و سیاست آمریکا سالها بر ایران سایه نمی‌افکند و کار به کودتای ۲۸ مرداد هم نمی‌کشید‌.

نویسنده موضوع «ملی شدن نفت» را در شرایط سیاسی و تاریخی خاص دهه ۱۳۲۰ در ایران به مثابه «دولتی‌سازی» نفت قلمداد می‌کند و معتقد است که اتکا و اعتماد بیجا به دولتمردان آمریکا، اشتباه در تشخیص راه‌حل‌های درست، سیاست منفی و انعطاف‌ناپذیری، بی‌توجهی به نارضایی‌های داخلی، درگیری همه جانبه با دربار و مجلس شورا و مجلس سنا و ارتش، بی‌اعتنایی به تشکل مخالفان، از دست دادن حمایت آیت‌الله کاشانی، بحران شدید اقتصادی و مهم‌تر از همه غفلت از سازش آمریکا و انگلیس، کار ملی شدن نفت را به کودتای ۲۸ مرداد کشاند. برنامه ملی شدن نفت با ایجاد فضای تبلیغاتی و یک محیط ارعاب و تحریک احساسات مردم به اجرا در آمد.