تاریخ انتشار : یکشنبه ۱۴ دی ۱۴۰۴ - ۱۵:۵۵
کد خبر : 88125

کالبدشکافی افت‌وخیز حاشیه سود و زیان‌سازی پتروشیمی غدیر

کالبدشکافی افت‌وخیز حاشیه سود و زیان‌سازی پتروشیمی غدیر

به گزارش انرژی ها به نقل از نفت ما: به گزارش “نفت ما”، پتروشیمی غدیر (شغدیر) به‌عنوان یکی از تولیدکنندگان اصلی PVC در کشور، با هدف تکمیل زنجیره ارزش صنعت پتروشیمی شکل گرفت و تمرکز آن بر تولید انواع گریدهای PVC برای مصرف صنایع پایین‌دستی است. محصول اصلی شرکت PVC بوده و خوراک و مواد اولیه

به گزارش انرژی ها به نقل از نفت ما:

به گزارش “نفت ما”، پتروشیمی غدیر (شغدیر) به‌عنوان یکی از تولیدکنندگان اصلی PVC در کشور، با هدف تکمیل زنجیره ارزش صنعت پتروشیمی شکل گرفت و تمرکز آن بر تولید انواع گریدهای PVC برای مصرف صنایع پایین‌دستی است. محصول اصلی شرکت PVC بوده و خوراک و مواد اولیه مورد نیاز آن از زنجیره بالادستی کلر و اتیلن حاصل می‌شود؛ به‌عبارت دیگر، شغدیر به‌صورت مستقیم تولیدکننده PVC است و وابستگی آن به تأمین خوراک، نقش مهمی در ساختار بهای تمام‌شده شرکت دارد. این شرکت طی سال‌های گذشته به‌دلیل اتکای بالا به بازار داخل و عرضه مستمر محصول در بورس کالا، همواره با مشکل فروش مواجه نبوده و PVC تولیدی آن تقاضای پایداری داشته است، اما بررسی عملکرد مالی اخیر نشان می‌دهد با وجود ثبات نسبی تولید و فروش، سودآوری شرکت دچار نوسان شده و چالش اصلی شغدیر نه در بازار محصول، بلکه در مدیریت بهای تمام‌شده و پایداری سود نهفته است.
الگوی ناپایدار سودسازی؛ مسأله از کجا شروع شد؟
بررسی روند فصلی سود و زیان شغدیر در سال‌های ۱۴۰۳ و ۱۴۰۴ نشان می‌دهد که شرکت با یک الگوی تکرارشونده و نگران‌کننده مواجه است؛ الگوی فصلی‌ای که در آن، دوره‌هایی با حاشیه سود ناخالص قابل قبول و حتی مثبت، بلافاصله جای خود را به فصل‌هایی با افت شدید حاشیه سود یا زیان عملیاتی می‌دهد. این نوسان شدید، برخلاف تصور اولیه، ناشی از ریسک‌های عملیاتی یا شوک‌های بیرونی نیست، بلکه بیش از هر چیز به بی‌ثباتی در ساختار بهای تمام‌شده و نبود سیاست منسجم در تولید و فروش بازمی‌گردد. در واقع، سودآوری شغدیر به‌جای آنکه حاصل یک فرآیند پایدار و قابل پیش‌بینی باشد، به متغیرهایی وابسته شده که فصل به فصل تغییر می‌کنند و این خود نشانه‌ای از ضعف در مدیریت هزینه و برنامه‌ریزی است.
 بهای تمام‌شده؛ پاشنه آشیل شغدیر
در سال ۱۴۰۴، هرچند درآمد ریالی شغدیر افزایش یافته، اما بررسی دقیق‌تر صورت‌های مالی نشان می‌دهد که رشد بهای تمام‌شده با شتابی به‌مراتب بیشتر از رشد درآمد اتفاق افتاده است. این واگرایی میان درآمد و هزینه به‌وضوح بیانگر آن است که شرکت توانسته محصول خود را بفروشد، اما آن را با هزینه‌ای بالاتر از حد بهینه تولید کرده است. نوسان قیمت خوراک و مواد اولیه، ضعف در زمان‌بندی خرید، نبود رویکرد مشخص برای مدیریت ریسک قیمت مواد اولیه و همچنین افزایش هزینه‌های سربار بدون تناسب با سطح تولید واقعی، مجموعه عواملی هستند که بهای تمام‌شده را از کنترل خارج کرده‌اند. نکته کلیدی آنجاست که بخش عمده این عوامل، نه تحمیلی و نه خارج از اختیار شرکت بوده‌اند، بلکه مستقیماً به تصمیمات درونی و کیفیت اجرای آن‌ها بازمی‌گردند.
 چرا تابستان ۱۴۰۴ زیان ساخت؟
زیان‌سازی شغدیر در تابستان سال ۱۴۰۴ را نمی‌توان یک اتفاق مقطعی یا ناشی از یک شوک ناگهانی دانست؛ این زیان در واقع حاصل انباشت فشار هزینه‌ای در فصل‌های قبل است که در نهایت در فصل پایانی خود را به‌صورت یک افت شدید در حاشیه سود نشان داده است. در این دوره، شرکت برای حفظ جریان فروش، عرضه محصولات خود را ادامه داده، اما این فروش بدون توجه به کف سودآوری انجام شده است؛ به‌گونه‌ای که نرخ فروش رشد معناداری نداشته، در حالی که هزینه تولید افزایش یافته است. از سوی دیگر، الگوی سودسازی فصلی نشان می‌دهد که به‌جای هموارسازی سود در طول سال، بخشی از سود در فصل‌های ابتدایی به‌صورت غیرپایدار شناسایی شده و در فصل های بعد به شکل یک‌باره تخلیه شده است؛ الگویی که برای سرمایه گذار نه‌تنها جذاب نیست، بلکه یک سیگنال هشداردهنده تلقی می‌شود.
 تصمیماتی که در اختیار شرکت بود  
برخلاف بسیاری از توضیحاتی که معمولاً برای توجیه عملکرد ضعیف شرکت‌ها مطرح می‌شود، بخش قابل‌توجهی از چالش‌های شغدیر در حوزه‌هایی قرار دارد که مستقیماً در اختیار مدیریت شرکت بوده است. نبود تلاش مؤثر برای تثبیت ساختار بهای تمام‌شده، خرید مواد اولیه در مقاطع اوج قیمتی و فقدان سیاست مشخص برای تعریف حداقل حاشیه سود قابل قبول، همگی تصمیمات یا عدم تصمیماتی هستند که ریشه در درون شرکت دارند. این موارد نه ریسک‌های سیستماتیک‌اند و نه اجتناب‌ناپذیر؛ بلکه مصداق روشن ریسک مدیریتی محسوب می‌شوند.
جمع‌بندی
پتروشیمی غدیر نه با مشکل فروش مواجه است، نه بازار خود را از دست داده؛ با این حال، شرکت به دلیل ضعف در مدیریت هزینه‌ها، عدم هموارسازی سود و رها شدن بهای تمام‌شده از کنترل، در فصل تابستان ۱۴۰۴ به زیان رسیده است. این زیان را باید یک هشدار جدی دانست، نه یک حادثه گذرا؛ هشداری که نشان می‌دهد اگر اصلاحات مدیریتی در ساختار هزینه و سیاست های تولید و فروش انجام نشود، حتی رشد درآمد نیز نمی تواند تضمینی برای پایداری سودآوری شرکت باشد.

منبع:نفت ما

ما را در این شبکه های دنبال کنید

برچسب ها :

ناموجود
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

تلفن همراه