نفتی ها /فائزه پناهی؛ واکنش محدود قیمت نفت به تشدید تنش‌های ژئوپلیتیکی، از موضوع نفتکش‌های ونزوئلا تا ادامه ابهام در جنگ اوکراین، نشان می‌دهد بازار نفت وارد مرحله‌ای متفاوت شده است و برخلاف گذشته، ریسک‌های سیاسی دیگر به‌تنهایی قادر به ایجاد موج‌های قیمتی پایدار نیستند و اثر آن‌ها عمدتاً به نوسانات کوتاه‌مدت محدود می‌شود؛ موضوعی که از تغییر منطق حاکم بر بازار حکایت دارد.

این تغییر رفتار بیش از هر چیز به ضعف سمت تقاضا بازمی‌گردد؛ رشد اقتصادی در اقتصادهای بزرگ کند شده، سیاست‌های پولی همچنان انقباضی است و مصرف انرژی، به‌ویژه در بخش حمل‌ونقل و صنعت، با احتیاط پیش می‌رود و در چنین فضایی، حتی اخبار مربوط به احتمال اختلال در عرضه نیز نمی‌تواند انتظارات قیمتی را برای مدت طولانی بالا نگه دارد و بازار خیلی زود به سطوح قبلی بازمی‌گردد؛ وضعیتی که با الگوی واکنش بازار در سال‌های پرتنش گذشته تفاوت محسوسی دارد.

حالا اما برای ایران، این شرایط یک هشدار عملی است؛ چرا که در بازاری که کشش قیمتی کاهش یافته، اتکا به تشدید تنش‌های ژئوپلیتیکی برای بهبود درآمد نفتی، دیگر کارآمد نیست. ضعف تقاضای جهانی، دست خریداران را در مذاکره بازتر کرده و فشار برای ارائه تخفیف را افزایش می‌دهد؛ مسأله‌ای که مستقیماً بر میزان ارزآوری و پایداری درآمدهای نفتی کشور اثر می‌گذارد، حتی اگر حجم صادرات حفظ شود.