نفتی ها /برای ضمانت یک وام، سن و توان بازپرداخت فرد با وسواس بررسی می‌شود؛ اما در صنعت نفت و پتروشیمی، ظاهراً برای مدیریت بنگاه‌های اقتصادی میلیاردی چنین حساسیتی وجود ندارد!

اگر ۶۵ سالگی برای ضمانت یک وام می‌تواند محدودیت ایجاد کند، چرا ۷۰ سالگی برای مدیریت شرکت‌های بزرگ نفت و پتروشیمی محدودیت نیست؟

به‌عنوان نمونه، مجید خدابخش، حدود ۷۰ ساله و بازنشسته، به سرپرستی توسعه پلیمر پادجم در زنجیره پتروشیمی جم می‌رسد؛ جواد نجم‌الدین، حدود ۷۰ ساله و بازنشسته، مدیرعامل نفت ایرانول، از زیرمجموعه‌های تاپیکو، می‌شود و سیروس حامدی، مدیر بازنشسته، نیز به مدیرعاملی پتروشیمی مروارید منصوب می‌شود.

البته مشکل فقط سن نیست؛ مشکل، تداوم حضور نسل قدیمی در حلقه‌های بسته مدیریتی، تکرار چهره‌های آشنا و محدود شدن فرصت برای نسل جدیدی از مدیران است؛ نسلی که باید امروز برای آینده صنعت نفت و پتروشیمی تصمیم بگیرد.

صندلی مدیریت ارث پدری نیست؛ چرا باید نسل جدید برای رسیدن به آن، سال‌ها پشت در بماند؟