نفتی ها /در ماه‌های آینده، TDI و MDI می‌توانند به یکی از نقاط فشار به زنجیره پایین‌دستی صنایع تبدیل شوند؛ محصولاتی که توقف یا کاهش تولید پتروشیمی کارون، به‌عنوان تولیدکننده اصلی ایزوسیانات کشور، می‌تواند عرضه آنها را محدود و هزینه تأمین مواد اولیه را افزایش دهد. این فشار مستقیماً به صنایعی مانند مبلمان و تشک، فوم، عایق‌های ساختمانی، ساندویچ‌پنل، لوازم خانگی و قطعات خودرو منتقل خواهد شد. این نگرانی زمانی جدی‌تر می‌شود که بدانیم پتروشیمی کارون در جریان حملات اخیر دو بار هدف قرار گرفته؛ بنابراین موضوع دیگر صرفاً بازسازی یک پتروشیمی نیست؛ بحث بر سر ریسک یک شوک عرضه در مواد اولیه چندین صنعت است. با این حال، هنوز نشانه‌ای از یک برنامه ملی و فوری برای تأمین سرمایه، تجهیزات تخصصی و تسریع بازسازی آن به چشم نمی‌خورد. اگر توقف تولید کارون طولانی شود، سؤال فقط این نیست که «کارون چه زمانی راه می‌افتد؟»؛ سؤال مهم‌تر این است که هزینه کمبود TDI و MDI و افزایش قیمت مواد اولیه را در ماه‌های آینده چه کسی خواهد پرداخت؟ مسئولان باید پیش از آنکه آثار این توقف از مجتمع کارون به بازار و صنایع پایین‌دستی منتقل شود، اقدام کنند؛ نه زمانی که موج افزایش قیمت‌ها آغاز شده باشد.