به گزارش «نفت ما» و به نقل از «رویترز»،بخشی از کاهش واردات نفت چین را باید ناشی از نوسان شدید قیمت‌ها دانست. قیمت نفت برنت در ۳۰ آوریل به ۱۲۶.۴۱ دلار در هر بشکه رسید که بالاترین رقم در چهار سال گذشته بود. این اتفاق در مقطعی رخ داد که پالایشگران و خریداران چینی در حال برنامه‌ریزی برای خرید محموله‌های تحویلی در ژوئن و ژوئیه بودند.

چین در دوره‌های افزایش قیمت نفت، سابقهٔ کاهش واردات دارد، اما کاهش اخیر از نظر حجم بی‌سابقه بوده است. در عین حال، به نظر می‌رسد پکن توانایی ادامه این روند را برای مدتی طولانی دارد؛ چرا که ذخایر نفت خام این کشور بسیار بالاست. برآورد تحلیلگران نشان می‌دهد ذخایر نفت خام چین دست‌کم ۱.۲ میلیارد بشکه است و حتی ممکن است رقم واقعی به میزان قابل توجهی بیشتر باشد.

مسئله اصلی برای بازار این است که چین تا چه زمانی می‌تواند به‌عنوان عامل متعادل‌کننده بازار نفت خام در آسیا عمل کند و با کاهش یا افزایش خرید خود، بخشی از نوسانات بازار را جذب کند.

انتظار می‌رود واردات نفت چین در ماه اوت تا حدی بهبود پیدا کند. دلیل آن، رسیدن محموله‌هایی است که در جریان آتش‌بس کوتاه‌مدت میان ایران و آمریکا توانسته بودند از تنگه هرمز عبور کنند و اکنون در مسیر بنادر چین هستند.

بر اساس برآورد شرکت کپلر، واردات نفت چین از خاورمیانه در ماه اوت به ۲.۷۱ میلیون بشکه در روز می‌رسد؛ در حالی که این رقم در ژوئیه ۲.۴۳ میلیون بشکه و در ژوئن تنها ۱.۴۲ میلیون بشکه در روز بوده است. رقم ژوئن پایین‌ترین میزان ثبت‌شده در داده‌های کپلر از سال ۲۰۱۳ تاکنون محسوب می‌شود.

مجموع واردات نفت خام چین در ماه اوت نیز حدود ۵.۹۷ میلیون بشکه در روز برآورد شده است. البته با ادامه ماه و شناسایی محموله‌های بیشتر، این رقم می‌تواند افزایش پیدا کند و به احتمال زیاد واردات اوت از سطح ماه ژوئیه فراتر خواهد رفت.

با این حال، آمار واردات در ماه سپتامبر اهمیت بیشتری خواهد داشت؛ چرا که پس از فروپاشی توافق آتش‌بس میان دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، و تهران، جریان صادرات نفت خاورمیانه و به‌ویژه محموله‌های عبوری از تنگه هرمز بار دیگر با محدودیت جدی روبه‌رو شده است.

حتی اگر تلاش‌های جدید برای بازگشت تردد عادی نفتکش‌ها در تنگه هرمز موفقیت‌آمیز باشد، افزایش صادرات نفت به زمان نیاز دارد. چند هفته طول می‌کشد تا صادرات دوباره به سطح بالاتر برسد و چند هفته دیگر نیز لازم است تا نفتکش‌ها محموله‌های خود را به بنادر چین برسانند.

در چنین شرایطی، پالایشگران چینی دو گزینه پیش رو دارند: یا همچنان خرید نفت از بازارهای جهانی را محدود کنند و برای تأمین خوراک پالایشگاه‌ها از ذخایر داخلی برداشت کنند، یا برای جبران کاهش عرضه خاورمیانه، به سراغ صادرکنندگان نفت خارج از این منطقه بروند.

این نسخه عمداً ترجمه کلمه‌به‌کلمه نیست؛ ساختار جمله‌ها و اصطلاحات را متناسب با ادبیات خبر نفت و اقتصاد در فارسی تنظیم کردم تا شبیه متن منتشرشده در یک رسانه تخصصی نفتی باشد.

منبع: Reuters.com